 |
 | Chemia kliniczna - Gazometria. |  |
|
 |
 |
 | |  |
 |
 | |  |
 |
 | |  |
aga
promielocyt

Dołączył: 04 Lut 2006 |
Posty: 50 |
Przeczytał: 0 tematów
|
|
|
|
 |
Wysłany: Sob 10:43, 03 Cze 2006 |
|
 |
|
 |
 |
Toz wprost doczekac sie nie mozemy opracowanej odpowiedzi Co prawda na ostatnich zajeciach przez godzine probowalismy dojsc do istoty sprawy,ale z szalenczej dyskusji wynikly jakies sprzecznosci... no i ustalono,ze pH-spada, pCO2 i pO2-rosna, ale chyba nie wiemy dlaczego... Nawet przyklad z balonem zdawal sie nie w pelni wyczerpujaco wyjasniac pewne zjawiska,przynajmniej nie dla mnie... ale to moze dlatego,ze jako dziecko to i owszem mialam baloniki, ha i to nawet rozne:niebieski i czerwone, male i duze, okragle i nawet w ksztalcie jamnika... no ale zeby je do lodowki czy zamrazarki wkladac to mi do glowy nie przyszlo... bo balony sie po to mialo zeby je potem pękac! 
|
|
 |
 | |  |
 |
 | |  |
 |
 | |  |
 |
 | |  |
maksymalista
mielocyt

Dołączył: 30 Maj 2006 |
Posty: 140 |
Przeczytał: 0 tematów
|
|
Skąd: Sosnowiec/Kraków |
|
 |
Wysłany: Sob 23:27, 03 Cze 2006 |
|
 |
|
 |
 |
Korekcja dokonywana przez analizator uwzględnia zmiany parametrów równowagi kwasowo-zasadowej jakie zachodzą w organizmie w zależności od jego temperatury. Podstawowym założeniem jest traktowanie organizmu jako układu zamkniętego, gdzie brak jest wymiany energi z otoczeniem i gdzie zmiany enrgetyczne i fizyczne zależą od stanu fizycznego. I tak na przykład zmiana ciśnienia parcjalnego dwutlenku węgla in vivo w zależności od temperatury jest funkcją pK różnych buforów krwi (głównie stężenia wodorowęglanów) i rozpuszczalności dwutlenku węgla. Wychodząc od równania Hendersona-Hasselbalcha, w toku przekształceń matematycznych otrzymujemy wartość zmiany pCO2 na każdy stopień Celsjusza. Ponadto otrzymać można formuły matematyczne, które stosowane są przez analizatory do interpolacji (korekcji) tych wartości. Analogicznie na podstawie równania Gibbsa-Helmholtza i pomiarów doświadczalnych możemy podać zależności między pH a temperaturą. W przypadku pO2 uwzględnia się nie tylko saturację, rozpuszczalność, ale i wpływ efektu Bohra. Właściwe współczynniki korekcji zainteresowani znajdą w literaturze przedmiotu.
W organizmie (in vivo!) traktowanym jako układ zamknięty słuszne są prawidłowości przedstawione na zajęciach i widoczne w wynikach podawanych przez analizator, tzn. wraz ze spadkiem temperatury (pacjenta!) spada pCO2 i pO2.
Jednakże mając do czynienia z próbką krwi, przy zmianach temperatury ciśnienia gazów i pH zachowywać będą się zgodnie z regułą Le Chateliera-Brauna, tzn. podwyższenie temperatury powoduje spadek rozpuszczalności gazu. Przyczyną tego jest fakt, że rozpuszczanie gazów w cieczy jest procesem egzotermicznym. Stąd oznaczając pCO2 czy pO2 w próbce w temperaturze np. 25 st. C otrzymamy wartości wyższe niż w 37 st. C. W tym przypadku próbka traktowana jest jako układ otwarty. W praktyce problem ten dotyczy materiałów kontrolnych będących roztworami wodnymi, gdzie prawdziwe są powyższe zależności (dostępne dane literaturowe). Nawet stosowanie materiałów kontrolnych na bazie krwi pełnej czy tenometrowanej nie zapewnia całkowitej poprawności z uwagi na trudną do określenia "zgodność" z żywym układem (np. zmiany aktywności enzymatycznej) i słusznością stosowanych poprawek odnoszących się przecież do procesów in vivo.
Równowaga kwasowo-zasadowa w stanach hipotermii jest implikowana szeregiem zmian czynnościowych na różnych poziomach organizacji biologicznej od struktur komórkowych po układy narządów i to one decydują o wielkości poszczególnych parametrów, a nie bezpośrednio temperatura. Analiza wyników RKZ pacjentów w stanach hipotermii nie jest zagadnieniem prostym i nie ogranicza się do interpolacji dokonanej przez analizator. Przykładowo w monitorowaniu hipotermii wypadkowej nie stosuje się korekcji względem temperatury!
Jak widać zagadnienie to nie jest proste i wymaga głebokiej znajomości nie tylko zasady działania analizatora, ale sięga do podstaw fizjologii, biochemii, biofizyki a nawet praktyki klinicznej. Obrazowe doświadczenie z balonikiem może nie przynieść dobrych rezultatów biorąc pod uwagę stopień złożoności problemu. Aczkolwiek doceniamy inwencję prowadzącego.
Źródła:
E. R. Ashwood, G. Kost, M. Kenny: Temperature Correction of Blood-Gas and pH Measurements. CLIN.CHEM.29/11, 1877-1885(1983).
(znacznie obszerniejsze opracowanie źródłowe niż przedstawione przez Pana Doktora)
Effect of Storage Temperature and Shaking Rate on pH and Blood-Gas Results for Two Quality-Control Products. CLIN. CHEM. 34/9, 1910-1912 (1988)
Effect of Variations in Room Temperature on Measured Values of Blood Gas Quality-Control Materials. CLIN. CHEM. 29/3, 502-505 (1983)
Więcej literatury u autorów.
K&K (KURDAS&KAZEK)
|
|
 |
 | |  |
 |
 | |  |
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach
|
Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)
Strona 1 z 3
|
|
|
|  |